15 februari 2006

GERBEN VAN DER MAREL Het Financieele Dagblad

'Wonderbelegger' Van den Berg haalt bakzeil tegen AFM

De van grootschalige beleggingsfraude verdachte René van den Berg heeft een rechtszaak verloren tegen de Autoriteit Financiële Markten (AFM).

 Op 27 januari 2005 verbood de toezichthouder Van den Berg nog langer te bemiddelen in effecten. Zijn advocaat, Klaus Vink, is vorige maand naar de Rotterdamse bestuursrechter gestapt om dit besluit aan te vechten. Vink betwistte dat de schuldbrieven die Van den Berg uitgaf juridisch gezien een effect genoemd kunnen worden.

De Rotterdamse bestuursrechter oordeelde onlangs dat wel sprake is van effecten. Het vonnis is 6 februari gepubliceerd. Advocaat Vink was niet bereikbaar voor commentaar. De AFM wil niet reageren.

De Hilversumse zakenman, tennissponsor en voormalig directeur van Intereffekt in Joure, zit in de gevangenis in afwachting van zijn strafproces. Hij zou 1400 beleggers hebben opgelicht.

Van den Berg kon samen met tussenpersonen jarenlang zijn gang gaan. Uit het vonnis blijkt dat Fortis geen alarm sloeg bij de 'zeer grote hoeveelheid stortingen' op de rekening van Van den Berg.

De AFM heeft Fortis 'eind 2004 en begin 2005' opgedragen om informatie over de grote overboekingen aan te leveren. De bank verbrak in maart 2005 de relatie met Van den Berg vanwege het vermoeden van ongeoorloofde transacties.

De AFM ging in januari 2005 over tot actie, nadat Van den Berg aanbood om geld te investeren in een grondsaneringsproject in Tsjechië. De investeerder zou over een halfjaar 50% rente ontvangen.

Van den Berg erkende tegenover de AFM dat hij schuldbekentenissen uitgaf aan beleggers, maar zei ook geen administratie bij te houden. Hij zei geen vergoedingen te ontvangen van de investeerders.

Wel verklaarde hij te beleggen met enkele vrienden 'in hotels in Mexico'. Ook investeerde hij in paarden. Van den Berg verklaarde bovendien in het Middle European Investmentfund (MEI) te beleggen. Dat deed hij naar eigen zeggen voor anderen, die de inleg van euro 50.000 niet konden opbrengen.

Dit fonds had in tegenstelling tot Van den Berg een AFM-vergunning, zo zegt bestuurder De Rooy. Hij zegt dat Van den Berg één participatie van euro 50.000 had in zijn fonds. De opbrengst is volgens hem geclaimd door de curator.

De zaak-Van den Berg wordt namens de schuldeisers uitgezocht door curator Toni van Hees. Uit zijn laatste verslag blijkt dat een groep klanten van Van den Berg in totaal euro 38 mln heeft verdiend aan het piramidespel. Dat geld is afkomstig van een grotere groep andere beleggers. Zij vertrouwden in totaal euro 44 mln toe aan Van den Berg en zagen dat niet meer terug.

Bij de curator is voor euro 127 mln aan schuldvorderingen ingediend. Dat is exclusief rente. De 'winst' belegden mensen meestal opnieuw bij Van den Berg. Dit verklaart het verschil tussen het ingelegde bedrag van euro 44 mln en de hoogte van de vordering van euro 127 mln. De analyse van de curator is overigens niet volledig en gaat niet verder terug dan 2002.

Van den Berg zou euro 1 mln uitgegeven hebben aan tennissponsoring, paarden, privé-uitgaven en valutabeleggingen. Van den Berg, die bekendstond als valutabelegger, belegde nauwelijks. Op zijn valutaposities leed hij 'vrijwel voortdurend' verlies. Van zo'n euro 5 mln is de bestemming onduidelijk.

Van den Berg zegt dat belegd is in Tsjechische grondsaneringsprojecten. Justitie en de curator geloven dit verhaal niet. De kwitanties die dit moeten bewijzen zijn volgens de curator vervalst. Volgens het verslag zijn ze medio 2005 in een café ondertekend door een Joegoslaaf die niets met de zaak te maken heeft. Hij kreeg euro 1000 voor het zetten van zijn handtekening. De man had een schriftelijke instructie hoe te handelen als hij door justitie verhoord zou worden.